O Ayan, Nag-Update Uli Ako :)

Tagal ko ring hindi nag-update, ano? Nawala na nga yung chatterbox sa gilid eh.

Actually, marami namang nangyayari sa boring life ko, feeling ko lang hindi siya blog-worthy. Anyway, may isinulat akong mga iniisip ko sa baba na sa tingin ko ay mas interesting naman kaysa sa buhay med school (which, by the way, is not as toxic as 2nd year was), so yan na lang muna ang ipapabasa ko sa inyo. O ayan, N*** ha, nag-update na ako ulit ng blog. :)

--------------------

Mahirap maging isang babae sa mundo ng pag-ibig, lalong-lalo na kung sa Pilipinas ka nakatira.

Akala niyo sigurong mga lalaki, nagpapasarap lang kami sa mga panliligaw nyo, na madali lang ang buhay namin kasi kami ang madalas na nagmumukhang pinagsisilbihan sa relasyon. Sa tingin nyo ba "bed of roses" lang ang lahat ng ito? Wala na sigurong mas mali kaysa sa pagiisip na ganyan.

Sinasabi na sa Pilipinas, lalong-lalo na sa Maynila, pantay lang ang oportunidad ng mga kasarian sa larangan ng edukasyon, trabaho, palakasan, pulitika, at maaari na rin sa pagibig. Base sa lipunang nasa paligid ko ngayon (na alam ko rin namang hindi matatawag na representative ng lipunan dito sa Maynila), pantay-pantay nga lang talaga ang lahat pagdating sa edukasyon, trabaho, palakasan, at pulitika, pero hindi ko masasabing totoo rin ito pagdating sa paksa ng pag-ibig.

Sinasabi ng mga lalaki na sa pangkalahatan, ok lang sa kanila na ang mga babae ay maging kapantay lamang nila pagdating sa mga relasyon. Pero kapag kausapin mo sila ng isa-isa, marami sa kanila (nagtanong ako sa mga kakilala ko at marami nga talaga) ang ayaw sa ideya na ang babae ang gagawa ng first move; ayaw rin nila na sila ang nililigawan o kaya sila ang sinusuyo. Gusto nila sila ang in control sa sa mga relasyon na papasukan nila.

Hindi ibig sabihin nito na bitter ako kasi hindi ako nanligaw o kaya nanuyo, pero kasi, ang ibig sabihin lang nun eh maninigas na lang kaming mga babae sa kahihintay na ang mga lalaking gusto namin eh pansinin naman kami.

Dito rin ako nalilito. Meron na rin kasi akong nakausap na gusto niya, bago siya manligaw, meron nang ipinapahiwatig sa kanya yung babae para hindi naman siya magmukhang tanga kapag nanligaw na siya. At isa ito sa mga lalaking napagtanungan ko na dati na ayaw na siya ang ginagawan ng first move o kaya nililigawan.

Ang labas niyan, kaming mga babae ay halos walang control sa mga relasyon na gusto naming pasukan (sa pangkalahatan 'to ha. Meron kasing mga ilang babae na pinagpala at dinudumog na kalalakihan). Oo, madalas sa amin din ang pagpili kung gusto naming maging karelasyon ang isang lalaki nanliligaw, pero yung kami ang pumili sa lalaking gusto namin na hindi nanliligaw sa amin? Madalas na mangyari na kung anu-ano pang pasaring ang kailangan naming gawin sa lalaki para mapansin kami, at sinisiguro pa namin na ang mga pasaring na ito ay hindi nagmumukhang panunuyo kundi baka ma-turn-off pa ang lalaki. Ipinamumukha pa namin na ang lalaki ang nakaisip sa sarili nya na pansinin kami, hindi lang nila alam na ilang buwan na rin namin pinaghirapan yon.

Kung sino man ang nagsabi na "You girls have it made", mag-isip ka nga uli.

Things are simply not what they seem.